Aan de wandel met Wietske

Afgelopen week zat ik bij een klein barretje achter de kathedraal in Santiago de Compestela. Even verderop hoorde ik Wietske praten met medewandelaars. Kort daarvoor zag ik haar al lopen, ze droeg een linnen tas met een opdruk van de Waddeneilanden. Aan haar mede-caminogenoten vertelt ze dat ze dit jaar is gestopt in Sarría, een dorpje zo’n 100 kilometer voor het bedevaartsoord. Niet omdat ze niet meer verder kon, maar omdat ze daar, op die plek, voelde dat haar tocht klaar was. Ze zag een bord langs de weg met daarop de tekst ‘Eres un sol’ en dacht: ‘Dat klopt, zo voel ik me. Ik ben een zon.’ Het was een fijne bevestiging om daar te mogen stoppen.

Camino Frances

Drie jaar geleden liep ze voor de eerste keer een deel van de camino, van Saint Jean Pied de Port naar Léon. Destijds was ze werkzaam als psycholoog bij een onderwijsinstelling. Daar miste ze uitdaging en voelde ze zich gevangen in het onderwijssysteem. Het was het moment in haar leven dat ze besloot om dieper te gaan onderzoeken welke talenten er verborgen zaten in haar kern. In een klein Frans dorpje aan de voet van de Pyreneeën zette ze in 2015 haar eerste letterlijke stappen in dit proces.

Loop met mij

Tijdens die eerste tocht viel het idee van Loop met mij haar binnen. Met Loop met mij loopt Wietske delen van de camino naar Santiago de Compostela samen met een ander. Met iemand die de behoefte voelt om op een natuurlijke manier weer met zichzelf in contact te komen. Door te lopen, samen met de aandacht en aanwezigheid van Wietske, om na de reis weer stappen te kunnen zetten in het leven. Door Loop met mij wist Wietske twee van haar passies bij elkaar te brengen: buiten spelen én samen met de ander zijn of haar talenten ontrafelen.

Pad van de liefde

Tijdens haar eerste wandeling in 2015 ontmoette Wietske ook Yanick uit Zwitserland. Ze werd verliefd. In de jaren die volgden ontstond een passionele maar complexe relatie tussen de twee wandelaars. Na een periode van een lange-afstandsrelatie, verhuisde Yanick naar Amsterdam. Daar woonden ze een tijdje in een klein huisje met twee anderen. De passie bleef, maar het lukte niet om de relatie zo vorm te geven dat ze er beide gelukkig van werden. In 2017 gingen ze uit elkaar. Wat volgde was een moeilijke tijd. De liefde zat diep, het hart was gebroken. 

Tijd voor bezinning

In de afgelopen jaren bleef Wietske af en aan bij verschillende organisaties werken, maar niet meer in de functie van psycholoog. Het werd tijd om ruimte te geven aan haar eigen proces, waardoor er even minder ruimte was voor het proces van de ander. Zo ging ze in Amsterdam bij Koeckebackers koekjes bakken. Na een tijdje besloot ze een echte periode van rust te nemen, om te bezinnen en om bij te komen van alles wat er de afgelopen tijd in haar leven had gespeeld. Wietske verhuisde terug naar Utrecht, want dat is de stad waar ze zich echt thuisvoelt. Daar ging ze anti-kraak wonen en vond een baan in een kroeg. En, ze gaf haar wens om nogmaals een deel van de camino te lopen de ruimte. Ditmaal alleen, zonder medewandelaars, zonder Yanick.

Doordat haar uurloon drastisch was verlaagd, was er geen geld. Na lang twijfelen, durfde ze de stap te nemen om haar vrienden en familie te vertellen over haar droom en te vragen om een financiële bijdrage. Na vijf dagen had ze voldoende middelen en boekte ze een ticket naar Burgos. En daar liep ze. Tussen de andere wandelaars die, net als zij, met elke stap een beetje dichter bij zichzelf lijken te komen. Wietske wierp een blik op het verleden, maar ging vooral mee met de energie die dwaalt over de paden richting de kathedraal.

De ander zien

Na al die wandelingen krijgt de professionele loopbaan van Wietske weer haar aandacht. Ze geeft haar eigen talent volop de ruimte en creëert werk voor zichzelf waarin dit talent kan bloeien. Misschien gaat ze weer lopen. Misschien ook niet. Belangrijk blijft die ander. Er borrelt iets omhoog, vanuit de benen naar het hoofd. Wat het is, dat mag zich nog uitkristalliseren. Het wordt iets waardoor ze de ander kan zien en al het moois van zichzelf kan laten ontdekken. Om de ander, en zichzelf, te laten ervaren dat we kunnen vertrouwen op het leven.

Leave A Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *