En toen…woonde ik in een camper!

Het is begonnen. Ik heb ernaar uitgekeken, erover gedroomd en er (heel) veel over gepraat. Maar pas als het zover is, kun je voelen of al die plannen en gedachten om in een camper te gaan wonen de juiste richting op gingen. Vooralsnog; absoluut. 

De camper

Sinds zo’n drie weken woon ik in een camper, een Fiat Weinsberg welteverstaan. Weinsberg heeft een koelkast, een driepits gasfornuis, een wc, een douche, een bank, twee loungestoelen, een tweepersoonsbed, logeerbed en een verwarming. Daarbij vele kasten, waarvan twee hangkasten en niet te onderschatten; de Weinsberg heeft een garage. Een XL-garage, zo luidde de advertentie. En niet voor niks. Alles wat ik mee wil, past erin. Twee fietsen, een snowboard, een barbecue. Naast dit alles heeft de Weinsberg vooral veel ramen, grote ramen die zijn voorzien van zowel horren als zonverduisterende gordijnen. Dit tezamen maakt dat Weinsberg en ik het goed hebben samen. ’s Avonds gaan de kaarsjes aan, verblijd ik hem met wat gitaaroefening en lees ik uit de geleende boeken van bookcrossing.com.

(Ont)spullen

Aan diegenen die nog in de veronderstelling leven dat wonen in een camper betekent dat je minimalistisch moet gaan leven kan ik vertellen: niks is minder waar. Mijn dierbare spullen zijn mee en het comfort van een warme douche wordt me niet ontnomen. Afscheid nemen van ál mijn spullen, dat heb ik niet gedaan. Bij Jan en alleman staan spullen in de garage en op zolder opgeslagen. En dat is het voorspelbare aan deze situatie. Ten tijde van de voorbereiding van dit avontuur, zat ik nog in mijn bekende thuis, een huis. Vanuit die setting ben ik gaan nadenken over wat ik zou willen als je in een camper woont. Dat wil helemaal niet! Het contrast is enorm. Ik heb zoveel bewaard, maar na vier dagen camperen zou ik daar de helft alweer van weg doen. Afijn. Ooit kom ik terug. En dan is een servies, een bank en een slow-juicer toch wel fijn.

Fietskar, tent en kind

Op het moment van schrijven zit in de tuin van de natuurkampeerterrein in Ellerhuizen, de 2Bunders. Wat een plek. Slechts tien kilometer van Groningen, volledig in de rust. Er zijn nog weinig anderen die zich op deze plek terug trekken. Ook voor de stadjer is dit een heerlijk stukje Groningen om even op adem te komen. Vanuit hier ben ik aan het wennen aan het camperleven en zet ik wat lijntjes uit voor de reis. In ‘het verhaal van de reis’ vertel ik wat de strekking is van deze site en mijn reis. Ik hoop in contact te komen met mensen die ‘anders leven’. Aan hen wil ik de vraag stellen ‘Hoe blijf je wakker?’.

Alsof het zo moet zijn, staat hier op de camping één andere gast die met haar zoontje van vier in april vertrok met een backpack Europa in. Op zoek naar een fijne plek voor hen samen. Een nieuwe start. Door omstandigheden kon ze haar reis niet afmaken in Europa en was ze snel weer terug in Nederland. Daar bedacht ze de reis op een andere manier voort te zetten. Ze kocht een fietskar, gooide er een tent in en zette haar zoontje ernaast. Van Midden-Nederland fietste ze hiernaartoe, naar Ellerhuizen. Haar verhaal is fijne inspiratie voor mijn schrijfproject!

 

2 Comments En toen…woonde ik in een camper!

  1. Irene 21/07/2018 at 12:01

    Het is zover lieve Ellen!! En ik ga je volgen.
    Naast je mooie verhalen ook inspiratie om wakker te blijven, waarvoor dank.
    Liefs

    Reply
  2. Kim 22/07/2018 at 20:31

    Wauw Ellen, zoals jij bent schrijf je ook. Ik ga je zeker volgen en natuurlijk opzoeken! Trots op je, liefs Kim

    Reply

Leave A Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *