Het begint in Ellerhuizen

De komende tijd werk ik aan mijn schrijfproject in Ellerhuizen. Ik ga een boek schrijven. Althans, een poging wagen tot. Ik heb schrijfles gehad op de Schrijversvakschool en op afstand word ik begeleid door een docent. De boekenkast van de camper staat vol boeken met reisverhalen, van Gustav Flaubert’s ‘Een reis in de Orient’ tot Cees Nooteboom’s ‘De omweg naar Santiago’. Vele lege schriften, pennen, zelfs een kroontjespen met inkt. Aan de voorbereiding zal het niet liggen. Nu is het maar wachten of en hoe de inspiratie zich aandient. Tot nu toe verloopt alles op rolletjes.

‘Vanaf maandag staat hier een koe op het veld’.

‘Moet ik wat doen?’.

‘Nee hoor. Ze is een actrice. Van ons theaterstuk Maalkop.’

Koe Martje 160 staat in de schuur van de 2Bunders in Ellerhuizen. Ze is hier op vakantie en gaat in oktober weer verder met het theaterstuk van PeerGroup.

Maalkop

Maalkop vertel het verhaal van een jonge boer, gespeeld door Fabian Jansen, die noodgedwongen afstand moet doen van zijn bedrijf. De boer voelt zich vergroeid met de streek, de grond en zijn dieren. Hij kan niet meer terug, alleen nog terugkijken. Alleen een koe houdt hem ogenschijnlijk nog overeind of houdt zij hem juist gevangen?

Maalkop is een theaterdialoog tussen en man en zijn koe. Een verrassend combinatie waarin Janssen improviseert met zijn tegenspeler: koe Martje 160. De voorstelling is een intiem portret over de onontkoombare ondergang van een jonge boer en zijn liefde voor zijn land en zijn bedrijf.

Koeienherder

Ondertussen staat Martje 160, ogenschijnlijk rustig, te wennen aan haar nieuwe omgeving. Ze is groot, deze koe, maar heeft geen sterallures.

‘Vanmiddag gaat ze naar het veld, tussen de schapen’.

‘Moet ik wat doen?’

‘Als jij nou even daar op het pad gaat staan, dan kun je haar tegenhouden’.

Zoals het dus gewoon gaat op een camping. Verhalen zijn overal. Het bijzondere van de komende maanden is, dat er alle tijd is om ze te gaan vermalen. Om te gaan zitten op een stoeltje en te aanschouwen. Om te mijmeren, om de vraag te stellen, om te lezen. En dan, op dat juiste moment, te schrijven. Het is een langgekoesterde droom om het leven zo in te delen, dat voor dit proces alle ruimte is. Aankomend jaar kan ik me erin storten en het laten komen zoals het komt. En daarna? Dat is de vraag die met me meereist in de camper.

2 Comments Het begint in Ellerhuizen

  1. Marcel van den Berg 06/08/2018 at 23:51

    Hoi Ellen,
    Net eens even voor de 1e keer wat rondgeneusd op dit digitale prikbord van je, ziet er leuk uit!
    Geniet van je ‘project’, ik zal het met belangstelling volgen.

    “Don’t just think it, ink it!”

    liefs Marcel

    Reply
    1. Ellen Postma 07/08/2018 at 10:17

      Ha, thanks! Goeie tekst..ink it 🙂 Leuk dat je meeleest 😊

      Reply

Leave A Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *