Het risico van het vrije leven

Foto door Nicolas Cool op Unsplash

Er was een tijd dat ik dacht dat Wim Hof, ‘The Iceman’, mesjokke was. Ik vond het een knap staaltje werk van Willibrord Frequin dat hij deze harige, schaarsgeklede man zijn koude kunstjes liet vertonen voor de camera. In diezelfde tijd dacht ik ook dat suppen suf was. En in die tijd, die zeker tot een paar maanden geleden duurde, kon je me ook een lachstuip bezorgen als je over biodanza begon. Dat is trouwens nog steeds zo. Ook al zit ik er nu op, nou ja op Ecstatic Dance dan, het blijft wat vreemd. Maar nu is er een andere tijd aangebroken. Het voelt het alsof ik net jarig ben geweest en ik niet weet met welk cadeau ik het eerst wil gaan spelen.

Hof’fer

Sinds een paar weken draag ik met verve de titel ‘Hof’fer’. In ruil voor het schrijven van een blog over mijn ervaringen, mag ik de Wim Hof Fundamentals volgen. Om er maar geen doekjes om te winden: Wim Hof is cool. Daarover later meer. Wat ook cool is, is dat ik gister een SUP board kocht. In de winkel vroeg ik aan Daniël, de verkoper, of de hoes die hij erbij leverde waterdicht was. Daniël is een lieve man. Hij legde me uit dat het een geïsoleerde hoes is die beschermt tegen de zon. ‘Voel maar eens’. Hij vervolgde rustig zijn uitleg: ‘Maar de hoes hoeft niet te beschermen tegen water, want het SUP board kan zelf wel tegen water.’ Oh ja, dacht ik. Misschien bestaan domme vragen toch wel. Ik wijdde de mijne aan mijn nog ecstatische staat door de dans van de avond ervoor.

Zwiepen

Alle beelden die je in je hoofd hebt bij vrije vormen van geleide dans, die kloppen. Het gebeurt echt. Wist je dat het enorm ontspannen is om je hoofd en bovenlijf naar beneden te laten hangen en dan met alles heen en weer te zwiepen op het ritme van de muziek? Mega! Of dat als je ineens zin hebt om op de grond te gaan liggendat het een grote glimlach op je gezicht tovert als je het jezelf gewoon toestaat? Onderussen beweegt de rest op zijn of haar manier om je heen, wat de één doet door huppelend door de zaal te gaan, de ander door afwisselend met zijn linker- en rechterhand op de muur te bonken en weer een ander door met zijn rechtervoet op de grond te tappen. Go hard or go home.

Ga

Ja, het is waar. Het gebeurt. Ik loop rond op blote voeten, dans als een bezetene en bereid me voor om de zonnegroet op een SUP board uit te voeren. Ik glij af of ik klim op. Het maakt niet uit. Voor ik vertrok deed ik een creatieve sessie bij Annette Wessels van De Klinker. Van Annette kreeg ik allemaal opdrachten en ik schilderde en schreef er op los. Waar ik mee bezig was, daar had ik geen idee van. Mijn creatieve brein deed het. Ik noemde het schilderij: ‘Ga’. Het moge duidelijk zijn: ik ga!

7 Comments Het risico van het vrije leven

  1. Melanie 11/02/2019 at 12:26

    Leuk dat je dit deelt 😉

    Reply
  2. Kim 11/02/2019 at 15:53

    Briljant Ellen! Een Sup, Biodanza…. alles wat je doet!

    Reply
    1. Ellen Postma 15/02/2019 at 02:51

      Laiverd! We gaan dansen als ik weer ik NL ben. Be prepared!

      Reply
  3. Silvia 11/02/2019 at 19:19

    Je (be)leeft; ervaart, voelt, staat stil, gaat door. Mooi! Neem mee en geniet en verwonder. Liefs

    Reply
  4. Margriet Timmer 14/02/2019 at 09:26

    Wauw El.. heerlijk! Je leeft!!

    Reply

Leave A Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *