21-daagse watervasten | Dag 17

Wat nu als er tijdens deze watervasten inzichten naar boven komen die ik behoorlijk kwetsbaar vind om te delen? In deze blog doe ik een poging iets van mijn innerlijke proces te delen.

Vandaag was een heftige dag en er kwamen een hoop emoties los. Als je tot zover elke blog hebt gelezen, dan zal het je opgevallen zijn dat mijn focus tijdens deze watervasten ligt op het herstel van mijn eczeem. Mijn aangedane huid is dé reden dat ik nu al zeventien dagen aan deze vorm van zelfkastijding doe.

Een andere uitkomst dan dat mijn eczeem weggaat, bestaat voor mij eigenlijk niet. Maar wat nou als het eczeem ook na deze watervasten bij me blijft?

Eczeem in gelaat en op handen

Sinds een aantal maanden laat mijn eczeem zich met name in mijn gelaat en op mijn handen zien. Precies de twee plekken van het lichaam die anderen eigenlijk altijd van me te zien krijgen. Het liefst verberg ik mijn huid, met mijn handen in mijn mouwen en mijn gezicht verstopt onder een muts en sjaal.

Naast dat ik moeite heb om mezelf aan de buitenwereld te laten zien, merk ik dat ik de grootste moeite heb om zelf naar mijn aangedane huid te kijken. Het eczeem mag er niet zijn. En daarmee mag ik er van mezelf niet zijn. 

Alles is goed zoals het is

Volgens Boeddha creëren we ons grootste lijden door te denken dat er iets ‘niet goed’ is. Dat er iets in ons leven ontbreekt, dat de situatie waar we in zitten pas goed is als… .

Leven vanuit dit ‘als – dan’ denken, maakt dat je continue op zoek bent, continue streeft naar anders. Er is dan nooit echt rust en tevredenheid met de situatie zoals hij op dat moment is. Terwijl het enige dat we hoeven te doen, is het idee toe te laten dat het al goed is. Aldus Boeddha.

Vanuit dit perspectief bekeken, maak ik het mezelf (met het niet accepteren van mijn aangedane huid) behoorlijk rusteloos. 

De zin van ziek zijn

Ik zal niet beweren dat ik door het lezen van deze wijsheid uit het Oosten ook voel dat de situatie goed is zoals hij nu is. Maar, wat niet is, dat kan komen. Ik wil graag met aandacht kijken naar wat het eczeem voor mij betekent en waarom het zich nu juist op die twee zo zichtbare plekken uit.

In hun boek De zin van ziek zijn schrijven Dethlefsen en Dahlke dat ‘huiduitslag (in welke vorm dan ook) altijd laat zien dat iets tot op dat moment teruggedrongen (verdrongen), de grens van de onderdrukking wil doorbreken om zichtbaar (= bewust) gemaakt te worden. In de uitslag laat zich iets zien, wat tot dan toe niet zichtbaar was’.

Volgens hen is dit ook de reden dat bijna alle kinderziekten (mazelen, roodvonk, rode hond) zich via de huid manifesteren: er breekt iets nieuws in het leven van het kind door. Een doorgemaakte kinderziekte komt dan ook vaak met een sprong(etje) in de ontwikkeling.

Ik laat mezelf zien

In mijn huid vertoon ik me aan de wereld. Met of zonder eczeem, met of zonder moe hoofd, met of zonder mega stevige stampers van de Bever om mijn voet te ontlasten. Er komt iets uit mij dat ik tot nu toe verdrongen heb. Misschien ben ik het zelf wel.

En daarom, op deze emotionele dag tijdens deze watervasten, een mantra aan het einde van de blog: Ik laat mezelf zien aan de wereld (doe jij dat ook?)

Van 6 tot 27 januari 2020 doe ik een 21-daagse watervasten. Dit om het herstel van mijn eczeem en fibromyalgie te bevorderen. Dit was een verslag van dag 17! Hier lees je het verslag van dag 18💧


Leave A Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *